فرسايش خاك؛ مراتع و جنگل ها به كما مي روند
فرسايش خاك؛ مراتع و جنگل ها به كما مي روند
٭ فهيمه معروف
به جاي مقدمه
بي اطلاعي از روشهاي صحيح بهره برداري، جنگلها و مراتع را محدودتر و بيابانهاي ايران را وسعت مي بخشد. متأسفانه بعضي افراد با هدف كسب درآمد بيشتر اقدام به شخم اين اراضي جهت كشت ديم مي كنند كه خود زمينه را براي فرسايش و تخريب بيشتر زمين و خاك فراهم مي كند.

اگر روند بوته كني، قطع درختان و چراي مفرط در مراتع همچنان ادامه يابد، مراتع و جنگلها به بيابانهاي خشك و بي آب و علف تبديل خواهند شد و آثار حيات گياهي و دامي كم فروغتر خواهد شد و شايد حسرت ديدن آب و سرسبزي بر دل هر بيننده اي بماند.
اكنون با ادامه روند تخريب مراتع، گياهان مرتعي مراتع در حال تخريبند و به دليل كمبود علوفه، عشاير مجبور به فروش دامهاي خود شده و براي امرار معاش راهي شهرها مي شوند.
روند فرسايش خاك هر سال شديدتر شده و با هر بارندگي، خاك با ارزش از دسترس خارج مي شود. در كنار اين مسأله و با فقير شدن پوشش گياهي، عشاير مجبور به تعليف دام با استفاده از سرشاخه هاي درختان و علوفه هاي دستي مي شوند.
كمبود علوفه باعث سوء تغذيه، ضعف و بيماري دام شده و كاهش توليد گوشت، شير و درآمد عشاير را به دنبال خواهد داشت.
واقعاً چه بايد كرد، خاك سرزمينمان دارد از بين مي رود و اگر بگوييم ما در اثر اين فرسايش ممكن است از گرسنگي بميريم جاي تعجب ندارد! طبيعت درست مثل ارگانيسم بدن ما مي ماند؛ حيات در كالبد طبيعت وجود خارجي دارد و ما پيكره طبيعت را به حالت كما نزديك مي كنيم.
٭ عاملي مخرب به نام انسان
در ارتباط با فرسايش خاك دلايل مختلف اما بهم پيوسته اي مدنظر است؛ نوع مديريت، پوشش گياهي، عامل انساني و غيره از جمله عوامل تشديد كننده فرسايش خاك محسوب مي شوند.
دانشمنداني كه در امر فرسايش مطالعه مي كنند بر اين باورند كه براي فرسايش خاك يك قابليت و پتانسيل وجود دارد. يعني هر سرزمين و خاكي يك قابليت و پتانسيل فرسايشي دارد.
طبق گفته دكتر عليرضا اسلامي نژاد، استاد دانشگاه كشاورزي دليل عمده افزايش روند فرسايش خاك در ايران به فرسايش پذيري در طبيعت اين سرزمين برمي گردد.
٭ فهيمه معروف
به جاي مقدمه
بي اطلاعي از روشهاي صحيح بهره برداري، جنگلها و مراتع را محدودتر و بيابانهاي ايران را وسعت مي بخشد. متأسفانه بعضي افراد با هدف كسب درآمد بيشتر اقدام به شخم اين اراضي جهت كشت ديم مي كنند كه خود زمينه را براي فرسايش و تخريب بيشتر زمين و خاك فراهم مي كند.

اگر روند بوته كني، قطع درختان و چراي مفرط در مراتع همچنان ادامه يابد، مراتع و جنگلها به بيابانهاي خشك و بي آب و علف تبديل خواهند شد و آثار حيات گياهي و دامي كم فروغتر خواهد شد و شايد حسرت ديدن آب و سرسبزي بر دل هر بيننده اي بماند.
اكنون با ادامه روند تخريب مراتع، گياهان مرتعي مراتع در حال تخريبند و به دليل كمبود علوفه، عشاير مجبور به فروش دامهاي خود شده و براي امرار معاش راهي شهرها مي شوند.
روند فرسايش خاك هر سال شديدتر شده و با هر بارندگي، خاك با ارزش از دسترس خارج مي شود. در كنار اين مسأله و با فقير شدن پوشش گياهي، عشاير مجبور به تعليف دام با استفاده از سرشاخه هاي درختان و علوفه هاي دستي مي شوند.
كمبود علوفه باعث سوء تغذيه، ضعف و بيماري دام شده و كاهش توليد گوشت، شير و درآمد عشاير را به دنبال خواهد داشت.
واقعاً چه بايد كرد، خاك سرزمينمان دارد از بين مي رود و اگر بگوييم ما در اثر اين فرسايش ممكن است از گرسنگي بميريم جاي تعجب ندارد! طبيعت درست مثل ارگانيسم بدن ما مي ماند؛ حيات در كالبد طبيعت وجود خارجي دارد و ما پيكره طبيعت را به حالت كما نزديك مي كنيم.
٭ عاملي مخرب به نام انسان
در ارتباط با فرسايش خاك دلايل مختلف اما بهم پيوسته اي مدنظر است؛ نوع مديريت، پوشش گياهي، عامل انساني و غيره از جمله عوامل تشديد كننده فرسايش خاك محسوب مي شوند.
دانشمنداني كه در امر فرسايش مطالعه مي كنند بر اين باورند كه براي فرسايش خاك يك قابليت و پتانسيل وجود دارد. يعني هر سرزمين و خاكي يك قابليت و پتانسيل فرسايشي دارد.
طبق گفته دكتر عليرضا اسلامي نژاد، استاد دانشگاه كشاورزي دليل عمده افزايش روند فرسايش خاك در ايران به فرسايش پذيري در طبيعت اين سرزمين برمي گردد.
+ نوشته شده در 2007/8/21 ساعت 2:54 توسط محمد ملکشاهی
|