درخت سرخدار (تاكسوس - باكاتا) TAXUS.BACATA

درخت سرخدار (تاكسوس - باكاتا) TAXUS.BACATA

سرخدار درختي است هميشه سبز با طول 10 الي 20 متر ارتفاع كه در جنگلهاي شمال از ارتفاع 900 تا 1400 متر از سطح دريا در اشكوب مياني و فوقاني جنگلها رويش دارد. بومي اروپا و شمال آفريقا بوده و در اغلب جنگلهاي شمال ايران از آستارا تا گرگان ديده مي شود. درختي است دو پايه داراي تنه صاف كه تا قطر يك متر نيز رشد مي نمايد.
اين درخت تا حدي سايه پسند و از سوزني برگان فاقد صمغ مي باشد. برگهاي آن باريك و كشيده و گلهاي نر آن مجتمع و خوشه مانند داراي 6 تا 14 پرچم و گلهاي ماده آن منفرد شامل يك براكته منحصر به فرد و پياله مانند كه در ابتدا براكته ها سبز تدريجاً به رنگ قرمز در مي آيند. برگهاي درخت سرخدار سمي بوده و مصرف آن براي دامها بسيار خطر ناك مي باشد. ميوه آن پسته مانند اريل كه به رنگ سرخ و شيرين و خوراكي است. تكثير اين درخت توسط بذر و قلمه امكان پذير است.
در روستاهاي حاشيه درياي خزر اين درخت به نامهاي محلي سرخدار ـ سرخه دار ـ سخدار ـ سوختال ـ سوردار ـ سلوار و حبوا معروف مي باشد.
عمر اين درخت از 1000 تا 2000 سال مي رسد و در دنيا بعنوان گياهان زينتي و همچنين ساخت وسايل تزئيني مورداستفاده قرار مي گيرد. جهت جلوگيري از تخريب ونابودي اين گونه ارزشمند در حال حاضر جزو درختان حفاظت شده است كه قطع آن ممنوع است. حيات و پويايي اين گونه ارزشمند جنگلي نيازمند عزم ملي و مشاركتي همه طبيعت دوستان مي باشد. بيائيم براي حفاظت و حمايت از اين گونه زيباي هميشه سبز جنگلهايمان همه با هم بكوشيم .

درخت راش FAGUS

درخت راش FAGUS

راش درختي است بلند قامت كه ارتفاع آن تا 35متر مي رسد. اين درخت در ارتفاع 600 تا 2200 متر از سطح دريا در جنگلهاي شمال ايران از آستارا تا گرگان رويش دارد. بومي آسياي ميانه( ايران و قفقاز ) و داراي تنه اي صاف وسيلندريك بوده و چوب آن صنعتي كه در صنايع چوبي مصرف بسيار دارد. گياهي است يك پايه و داراي گلهاي نر و ماده و ميوه آن فندقه هرمي مثلث القاعده است. زادآوري آن طبيعي و با بذر افشاني خود درخت انجام مي گيرد. نهالها پس از استقرار در زير سايه و پناه درختان مادري به مرور زمان رشد و نمو مي نمايند. پس از اينكه نهال راش به ارتفاع مورد نظر رسيد و ديگر نيازي به نور نداشته باشد بايستي پايه هاي مادري كه از نور دهي به نهالها جلوگيري مي نمايند،حذف گردد. اين درخت هر پنج سال يكبار بذر فراوان توليد ميكند . مصارف چوبي درخت راش علاوه بر مصارف عمومي و تجاري داراي مصارف روستايي بسيار است. در صنايع چوبي از تنه هاي خوب و سيلندريك آن جهت توليد روكش چوبي استفاده مي گردد و در روستاها از چوب آن براي ساختن در و پنجره و تير و ستون و چهارپايه هاي محلي وكفشهاي چوبي (كتل) و گهواره و پاوره هاي محلي در قديم استفاده مي نمودند.
در فرهنگ حاشيه نشينان درياي خزر درخت راش خزري يا هيركاني بنامهاي محلي مرس،راج ،آلاش ، قزل گز ،‌قزل آقاج معروف مي باشد.
اين درخت داراي گونه هاي مختلفي است كه در جنگلهاي شمال كشور ايران گونه هيركاني يا خزري آن رويش داشته ونام لاتين آن ORIENTALIS و FAGUS ( فاگوس، اوريانتاليس ) مي باشد.به دليل حمايت از بقاء و تداوم حيات درختان راش به طور كلي راشستانهاي جنگلهاي گيلان مورد حفاظت دقيق قرار مي گيرد و بهره برداري از اين درخت عزيز بصورت تك گزيني و با شيوه هاي علمي و كاملاً نوين جهان طوري صورت ميگيرد كه صد در صد متضمن استقرار و بقاء و تداوم حيات آن مي باشد.

خواص معجزه آور خاكشير

<sup>خاكشير داراي اسيدهاي چرب مانند اسيد لينوئيك،‌ لينولنيك،اولئيك،‌ پالمتيك و اسيد استئاريك است، همچنين در خاكشير اسانس روغن فراري وجود دارد كه داراي مواد بنزيل و ايزوسيانات است و سنگ كليه را دفع مي‌كند.

براي دفع سنگ كليه مي توان خارشتر، ‌خاكشير و ترنجبين را با هم مخلوط كرده و صبح ناشتا خورد.</sup>

^{خاكشير التيام دهنده زخم و جراحات، همچنين ادرار آور و تب بر است.}

^{خاكشير التهاب كليه را برطرف كرده و صدا را باز مي كند .}

^{براي از بين بردن كهير و التهابات پوستي از خاكشير استفاده كنيد.}

^{از گلها و برگهاي گياه مي توان براي رفع بيماري ناشي از كمبود ويتامين C استفاده كرد .}

^{براي برطرف كردن جوشهاي صورت كه به علت خوردن چربي و شيريني زياد ايجاد مي شود بايد جوشانده يك قاشق ترنجبين را با دو قاشق غذاخوري خاكشير مخلوط كرده و هر روز صبح ناشتا به مدت دو هفته آنرا ميل كنيد تا جوش‌ها از بين برود.}

^{گفتني است، بعضي از افراد هنگامي كه خاكشير مي خورند ممكن است سردرد بگيرند، اين افراد بايد خاكشير را همراه با كتيرا مصرف كنند.}

اسفناج Spinach نام علمی Spinacia oleracea

کليات گياه شناسي

اسفناج گیاه بومی ایران است و از اوائل قرن اول میلادی کم کم به نقاط دیگر دنیا راه یافت . بطوریکه در تاریخ مسطور است اسفناج در قرن هفتم در چین و در قرن دوازدهم در اسپانیا کشت میشده است . کشت اسفناج در سال 1806 در آمریکا شروع شد .اسفناج گیاهی است یکساله درای ساقه ای راست به ارتفاع نیم متر که برگهای آن پخن و نرم مثلثی شکل برنگ سبز می باشد . اسفناج نسبت به سرمای زمستان مقاوم است .  دو نوع اسفناج وجود دارد که بنام پائیزه و بهاره نامیده می شود . اسفناج بهاره در فصل بهار کاشته می شود و به اسفناج انگلیسی معروف است . نوع پائیزه آن که به خاک بسیار غنی احتیاج درد در پائیز کاشته می شود . گلهای اسفناج برنگ سبز کمرنگ می باشد . اسفناج چون درای مواد غذایی فراوانی است کشت آن امروز در تمام نقاط دنیا معمول است .

تركيبات شيميايي:

اسفناج از نظر داشتن ویتامین B3 بسیار غنی است و بنابراین داروی مهمی برای برطرف كردن بیماری پلاگر است .         ( پلاگر یک نوع بیماری است که بعلت کمبود ویتامین B3 در بدن تولید می شود و نشانه های ضعف بدن ، تشنج ، اختلال در دستگاه هاضمه و بوجود آمدن لکه های قرمز روی بدن است .)     ضمنا در اسفناج مقدر زیادی آهن ، ید ، لسیتین ، کلروفیل ، کاروتن ، اسید اگزالیک و اسید ارسنیک وجود دارد در صد گرم اسفناج خام مورد زیر موجود است :

انر‍‍‍ژي                       20 كالري                                                         آب                           90 گرم

پروتئين                         3 گرم                                                            چربي                         0/3 گرم

مواد نشاسته اي              3/5 گرم                                                           كلسيم                       90 ميلي گرم

فسفر                         50 ميلي گرم                                                   آهن                          3/2 ميلي گرم

سديم                         70 ميلي گرم                                                  پتاسيم                        470 ميلي گرم

ويتامين آ                    6000 واحد                                                     ويتامين ب 1                 0/1 ميلي گرم

ويتامين ب 2              0/2 ميلي گرم                                                    ويتامين ب 3               0/6 ميلي گرم

ويتامين ث                40 ميلي گرم

خواص داروئي:

برگ اسفناج از نظر طب قديم ايران كمي سرد و تر است و برخي عقيده دارند كه متعادل است يعني نه سرد است و نه گرم .

1) برگ اسفناج منبع غني ويتامين A  و B3  و C و آهن و پتاسيم مي باشد . 2) بدن را قليايي مي كند .

3) خنك كننده است و براي پائين آوردن تب مفيد است . 4) ورم روده كوچك را رفع مي كند .

5)براي ورم ريه مفيد است . 6)ملين است و يبوست را برطرف مي كند . 7)براي لاغر شدن و وزن كم كردن مفيد است . 8) اسفناج بدليل داشتن ماده اي بنام اسپيناسين هضم غذا را تسريع مي كند . اين ماده باعث تحريك معده و ازدياد ترشحات آن مي شود . 9) خوردن اسفناج در رفع تشنگي موثر است . 10)براي از بين بردن ورم و درد گلو مفيد است . 11) براي رفع سرفه هاي خشك برگ اسفناج را با حو پوست كنده و روغن بادام بپزيد و بخوريد . 12)آش اسفناج با گشنيز براي سردردهايي كه ناشي از سوء هاضمه و اختلال دستگاه گوارشي است مفيد مي باشد . 13)اگر آش اسفناج را ب آب ليمو و سماق و يا آب غوره بخوريد سردردهاي ناشي از اختلال كيسه صفرا را برطرف مي كند . 14) خوردن اسفناج از سطان جلوگيري مي كند مخصوصا در افرادي كه به مصرف الكل و سيگار دست دارند . 15)حقيقات دانشمندان نشان داده است كه اسفناج در پيشگيري سرطان روده بزرگ ، معده ، پروستات ،‌حنجره و رحم موثر است . 16)اسفناج كلسترول خون را پائين مي آورد . 17)بهترين دارو براي كساني است كه مبتلا به كم خوني هستند . 18) اسفناج مانند جارو روده بزرگ را تميز مي كند . 19)ترشحات لوزالمعده را افزايش مي دهد . 20)اسفناح سبزي مفيد براي تقويت اعصاب است .21)اسفناج پته براي رفع بيماري آسم و گرفتگي صدا بسيار موثر است . 22)رماتيسم و نقرس را درمان مي كند .23)براي زياد كردن شير در مادران شير ده موثر است . 24) سابقا نوعي شربت از اسفناج تهيه شد كه در معالجه خونريزيها و كم خوني از آن استفاده مي كردند . 25) تخم اسفناج ملين و خنك كننده است . 26)تخم اسفناج براي برطرف كردن ورم كبد و يرقان مفيد است .27)اسفناج تعداد گلبولهاي قرمز خون را افزايش مي دهد . 28) اسفناج چون داراي كلروفيل است عضلات روده را تحريك كرده و تخليه مدفوع را آسان مي كند . 29) اگر كسي مبتلا به حبس البول يعني بند آمدن ادرار است مي تواند با مخلوط نصف فنجان آب اسفناج اين ناراحتي را درمان كند . با همان مقدر روغن بادام يا روغن زيتون مخلوط كرده و باو بدهيد . 30)اسفناج را در سالاد خود بريزيد و ميل كنيد .

مضرات :

اسفناج بعلت داشتن اگزالات براي بيماران مبتلا به ورم مفاصل و سنگهاي كليه و مثانه مناسب نيست ضمنا آنهائيكه سرد مزاج هستند بايد اسفناج را با ادويه گرم نظير زنجبيل و هل ميل نمايند

آووکادو: Avocado نام علمی: Persea americana

كليات گياه شناسي

 

 

آووکادو درختی است که ارتفاع آن به حدود 6 متر می رسد و  درقسمت های گرم آمریکا و برزیل و غرب هندوستان پرورش می یابد . منشاء آووکادو  آمریکای جنوبی بوده  که از آنجا به نواحی دیگر دنیا راه یافته است . برگهای این درخت ضخیم و سبز و گلهای آن کوچک و سبز رنگ است . میوه آن مانند گلابی و درای پوستی سخت برنگ سبز تیره و یا سیاه است.در حدود 400 نوع مختلف آووکادو وجود دارد که بعضی از آنها درای پوست صاف و سبز رنگ بوده ولی پوست برخی از آنها سیاه و خشن است.مدرکی در دست است که نشان می دهد مایاها و اینکاها از این میوه استفاده می كرده اند .

تركيبات شيميايي:

آووکادو چرب است و درای اسیدهای آمینه مختلف مانند سیستین Cystine تریپتوفان Tryptophane و تیروسین Tyrosine می باشد . در تحقیقات جدیدی که انجام شده وجود چند نوع آنتی بیوتیک در آووکادو ثابت شده است .دانه گیاه درای مقدر کمی ( در حدود 2 درصد ) روغن است . این روغن غلیظ و سفت و به رنگ زرد مایل به سبز بوده که درای بو و طعمی مطبوع است . روغن دانه آووکادو درای حدود 7 درصد روغن های اشباع شده مانند اسید پالمتیک Palmitic و اسید استئاریک Steraric Acid اسید آراشیدیک Arachidic Acid ، اسید میریستیک Myristic Acid و در حدود 80 درصد روغن های اشباع نشده مانند اسید اولئیک Oleic Acid و اسید لینولئیک Linoleic Acid  می باشد .           در یکصد گرم آووکادو مواد زیر موجود است :

آب                                         80 گرم                       انرژی                                      150 کالری

پروتئین                                     1/8  گرم     

  چربی                                        14 گرم

مواد نشاسته ای                                 5 گرم     

کلسیم                                          8 میلی گرم

فسفر                          35 میلی گرم

 آهن                                  5/0 میلی گرم

پتاسیم            600 میلی گرم

ویتامین آ                            250 واحد

ویتامین ب 1              0/08 میلی گرم   

ویتامین ب 2                         0/15 میلی گرم

ویتامین ب3             1/4 میلی گرم   

 ویتامین ث                               12 میلی گرم

خواص داروئي:  1) جوشانده برگهای آووکادو  قاعده آور است .   2 آووکادو تقویت کننده معده است .   3) نفخ و گاز معده را از بین می برد .   4) برای درمان یرقان مفید است .  5) جوشانده برگهای آووکادو اسهال خونی را برطرف می کند .   6) آووکادو تقویت کننده بدن است .    7) آووکادو رشد بچه ها را جلو می اندازد زیرا درای مواد معدنی بسیاری است .    8) آووکادو خون ساز است و آنهایی که مبتلا به کم خونی هستند باید از آو وکادو استفاده کنند .    9) آووکادو بدن را قلیایی كرده و تمیز می کند .     10) چون آووکادو شکر و مواد نشاسته ای کمی درد برای آنهایی که بیماری قند دارند نیز مناسب است. 11  ) برای دوره نقاهت به مریض آووکادو بدهید . ضعف عمومی را برطرف می کند .  12) خستگی را برطرف می کند .  13) ناراحتی روده و معده را معالجه می کند .  14) بیخوابی را درمان می کند زیرا درای تریپتوفان است . اگر به کم خونی دچار هستید حتما با شام خود آووکادو بخورید .     15) برای درست كردن سس سالاد از آووکادو استفاده کنید .

طرز استفاده:

روغن آووکادو درای ویتامین های مختلف مانند P  و C و K و H  و E و D  و B و A می باشد . بنابراین ارزش غذایی زیادی درد .

1- روغن آووکادو  ضد رماتیسم است و اگر مفاصل شما درد می کند آنرا با روغن آووکادو ماساژ دهید .

2- برای جلوگیری از ریزش مو ، هرشب مقدری از روغن آووکادو را به سر بمالید و صبح بشوئید . 3- شوره سر را از بین می برد .

4-برای براق شده موها ، بعد از شستشوی سر چند قطره آووکادو را به موها بمالید .

5-روغن آووکادو بهترین کرم برای پوست است زیرا به آسانی در  پوست نفوذ یم کند و به پوست شادابی می دهد .

و بالاخره آووکادو بهترین ماسک برای برطف كرده چین و چروک های صورت و جلوگیری از پیدایش آن است . برای این منظور آووکادو را پوست کنده و له کنید و بصورت ماسک بر روی صورت و گردن بگذارید و بعد از نیم ساعت بشوئید .

اثرات آللوپاتيک (دگرآسيبي) سه گونه درمنه روي جوانه زني بذر و رشد گياهچه تاج خروس وحشي :

به منظور بررسي اثر بازدارندگي ترکيبات آللوپاتيک موجود در عصاره برگ گونه هاي Artemisia siebery، A. auchary و A. scoparia بر جوانه زني بذر و رشد گياهچه علف هرز تاج خروس، آزمايشي به صورت فاکتوريل در قالب طرح کاملا تصادفي با سه تکرار انجام شد. تيمارهاي آزمايش شامل سه گونه درمنه و نه سطح (0، 6250، 10000، 12500، 40000، 20000، 80000، 125000 و 162500 پي پي ام) عصاره گونه هاي مختلف درمنه بود. نتايج نشان داد که تاثير گونه هاي مختلف درمنه روي ميزان جوانه زني و طول ريشه چه و ساقه چه نورسته تاج خروس متفاوت بود. گونه اوشري بيش از ديگر گونه هاي درمنه اثر بازدارندگي بر جوانه زني تاج خروس داشت. غلظت 80000 پي پي ام عصاره گونه هاي اسکوپاريا، اوشري و سيبري بترتيب ميزان جوانه زني تاج خروس را در مقايسه با شاهد آب مقطر 36.1، 86.3 و 82.5 درصد کاهش دادند. با افزايش مقادير عصاره گونه هاي اوشري، اسکوپاريا و سيبري، طول ريشه چه و ساقه چه تاج خروس، بطور نمايي کاهش يافت. گونه اوشري بيشترين اثر و گونه اسکوپاريا کمترين اثر را روي اين متغيرها داشت. تاثير عصاره گونه هاي مختلف درمنه روي ريشه چه تاج خروس بيش از ساقه چه بود. مقادير لازم عصاره اوشري براي 50 درصد کاهش طول ريشه چه و ساقه چه تاج خروس بترتيب 19520 و 21960 پي پي ام بود .