افق آلبيك

توصيف عمومي: افق آلبيك يك افق زيرسطحي، با رنگ روشن است كه رس و اكسيدهاي آهن از آن منتقل شده‌اند يا اكسيدهاي آهن به حدي مجزا بوده كه رنگ افق با رنگ ذرات شن و سيلت مشخص مي‌شود نه با رنگ پوشش روي ذرات. به طور كلي اين افق داراي ساختمان ضعيف و يا بدون ساختمان مي‌باشد. مرز بالايي و پاييني اين افق ناگهاني يا واضح بوده، شكل مرزها متفاوت و برخي مواقع شبيه  زبانه‌ زدن افق آلبيك مي‌باشد. افق آلبيك معمولا بافت درشت‌تر از  افق رويي و زيري خود دارد. اگرچه اين تفاوت با داشتن يك افق اسپوديك در زير آن ممكن است جزيي باشد. تعدادي از افقهاي آلبيك مربوط به محيط تر بوده داراي نشانه‌هايي از خواص گلييك يا استاگنيك مي‌باشند.

معيارهاي مشخصه: افق آلبيك بايد خواص زير را داشته باشد:

       1.رنگ، خشك:                   الف.  واليوي 7 يا 8 و كروماي 3 يا كمتر، يا

                                            ب.   واليوي 5 يا 6 و كروماي 2 يا كمتر، و

       2.رنگ، مرطوب:                  الف  واليوي 6، 7 يا 8 با كروماي 4 يا كمتر، يا

                                   ب.   واليوي 5  و كروماي 3 يا كمتر، يا

                                    ج  واليوي 4 و كروماي 2 يا كمتر. كروماي 3 در صورتي‌كه         مواد مادري هيوي YR5، يا قرمزتر داشته باشند و كروما در نتيجه رنگ ذرات شن و سيلت غير پوشيده باشد، مورد قبول است و

       3.         ضخامت: حداقل 1 سانتيمتر 

سناسايي صحرايي: شناسايي افق آليبك در صحرا بر اساس رنگ آن مي‌باشد. علاوه بر تعيين رنگ، استفاده از ذره‌بين (10 برابر) نيز براي اثبات عدم وجود پوشش روي ذرات شن و سيلت مي‌تواند مورد استفاده قرار گيرد.

خصوصيات ديگر: وجود پوشش اطراف ذرات شن و سيلت مي‌تواند با استفاده از ميكروسكوپ نوري براي تجزيه مقطع نازك تعيين شود. ذرات غير پوشيده معمولا يك حاشيه بسيار نازك در اطراف سطح خود نشان مي‌دهند. پوشش ممكن است مواد آلي، اكسيدهاي آهن يا هر دو باشد و زير نور مات (translucent) رنگ تيره دارند. پوشش آهن زير نور انعكاسي قرمز مي‌باشند درحالي‌كه پوشش آلي قهوه‌اي سياه باقي مي‌مانند.

ارتباط با ديگر افقهاي مشخصه: افق آلبيك در حالت عادي با يك افق سطحي غني در هوموس (افقهاي ماليك، اومبريك يا اكريك) پوشيده شده است اما در نتيجه فرسايش  يا انتقال مصنوعي  لايه‌هاي سطحي ممكن است در سطح ديده شود. آنها مي‌توانند به‌عنوان يك نوع شديد افق آبشويي  فرض شوند و معمولا همراه با يك افق تجمعي نظير افق آرجيك، ناتريك يا اسپوديك مي‌باشند كه زير  آن قرار گرفته است. در مواد شني افق آلبيك مي‌تواند ضخامت بيش از چندين متر، مخصوصا در    مناطق گرمسيري و مرطوب داشته باشد كه افق همراه با آن ممكن است به‌سختي مشخص شود.