افق جيپسيك

توصيف عمومي: افق جيپسيك افقي غيرسيماني، شامل تجمع ثانويه جيپسوم ( CaSO4)در فرمهاي مختلف مي‌باشد.

معيارهاي مشخصه: افق جيپسيك، بايد خواص زير را داشته باشد:

   ·    15 درصد يا بيشتر جيپسوم. اگر افق داراي 60 درصد يا بيشتر جيپسوم است افق،  هيپرجيپسيك مي‌شود. درصد جيپسوم، از حاصلضرب مقدار جيپسوم به‌صورت سانتي‌مول در كيلوگرم خاك و وزن معادل جيپسوم (86) به‌صورت درصد، محاسبه مي‌شود، و

        ·          ضخامت حداقل 15 سانتيمتر ( همچنين براي افق هيپر جيپسيك).

شناسايي صحرايي: جيپسوم ممكن است در شكل شبه ميسيليوم (p seudomycelia) به‌صورت كريستالهاي درشت ( مشخص شده به‌صورت nests،beards  يا پوشش، يا به‌صورت گروههاي ممتد از كريستالهاي فيبري) يا به‌صورت تجمعات پودري فشرده يافت شود. شكل آخر به افق جيپسيك،  ساختمان توده‌اي و بافت شني مي‌دهد. تفاوت بين تجمعات پودري فشرده و بقيه در اصطلاح پتانسيل خاك مهم است.

افق جيپسيك مي‌تواند همراه با افق كلسيك باشد اما به‌علت حلاليت بيشتر جيپسوم نسبت به آهك، هميشه در موقعيتهاي مختلفي از پروفيل خاك وجود دارند.

خصوصيات ديگر: اندازه‌گيري مقدار جيپسوم در خاك جهت مشخص كردن مقدار جيپسوم مورد نياز   و اضافه كردن، جهت اثبات وجود افق جيپسيك و توزيع جيپسوم در توده خاك مفيد است.

ارتباط با ديگر افقهاي مشخصه: زماني‌كه افق هيپرجيپسيك سفت شود و به افق پتروجيپسيك  تبديل شود، ممكن است ساختمان توده‌اي يا پلاتي داشته باشد.

در مناطق خشك، افق جيپسيك همراه با افق كلسيك يا ساليك است. افق كلسيك و جيپسيك معمولا موقعيتهاي متفاوتي را در پروفيل خاك به‌علت تفاوت حلاليت كربنات  كلسيم و جيپسوم اشغال  مي‌كنند. آنها معمولا به‌راحتي مي‌توانند با مورفولوژي از هم تشخيص داده شوند(افق كلسيك را ببينيد). افق ساليك و جيپسيك نيز به‌همين علت موقعيتهاي مختلفي را در پروفيل خاك اشغال مي‌كنند.