خواص استاگنيك

توصيف عمومي:  مواد خاكي خواص استاگنيك دارند كه حداقل به‌صورت موقتي، كاملا اشباع با آب سطحي (مگر اينكه زهكشي شده باشد) براي مدت كافي طوري‌‌كه حالت احيايي رخ دهد باشند (اين ممكن است از چند روز در مناطق حاره تا چند هفته در مناطق ديگر باشد).

معيارهاي مشخصه: محيط احيايي با شرايط زير مشخص مي‌شود:

        ·      مقدار rH در محلول خاك 19 يا كمتر، يا

        ·      وجود Fe2+ آزاد كه با يكي از مشاهدات زير مشخص مي‌شود:

      الف: رنگ آبي تيره در سطوح تازه شكسته شده نمونه خاك با رطوبت F  C  پس از اسپري  كردن آن با محلول %1 پتاسيم فريك سيانيد (K3Fe(III)(CN)6)، يا

      ب: رنگ قرمز شديد در سطوح تازه شكسته شده نمونه خاك با رطوبت F  C پس از اسپري با محلول دي‌پيريديل در اسيد استيك %10، و

        · يك افق آلبيك يا يك الگوي رنگ استاگنيك:

               الف: در بيش از 50 درصد حجم خاك، اگر خاك به هم نخورده باشد، يا

               ب: در 100 درصد حجم خاك، اگر افق سطحي با شخم زدن به هم خورده باشد.

شناسايي صحرايي: الگوي پراكندگي شكلهاي اكسيداحيايي، با اكسيدهاي آهن و منگنز متمركز در اطراف خاكدانه‌ها (يا در غياب خاكدانه‌ها در توده خاك)، نشانه خوبي از خواص استاگنيك مي‌باشد.