مهندسی آبخیزداری میم

سطح وسیعی از فلات ایران (65 درصد) در اقلیم های خشک ونیمه خشک قرار گرفته اند که از نظر طول وعرض جغرافیایی با کمربند بیا بانی جهان انطباق دارد . این مناطق شامل شرق وجنوب شرق کشور ، بخشی از فلات مرکزی ، شرق استان اصفهان،نائین، اردستان،کاشان،استانهای، یزد ،کرمان ،سیستان وبلوچستان ، فارس ، بخش کوچکی از خوزستان ، جنوب خراسان وقسمتی از استان مرکزی می باشد.در این اراضی به دلیل شرایط خاص محیطی مانند شوری ،قلیائیت،کمی رطوبت نسبی کمی نزولات جوی وپراکنش نامناسب آن نوسانات حرارتی شدید تبخیر بالا، تراکم محدود پوشش گیاهی، حساسیت خاک سطحی وبالاخره فعال بودن بادهای فرساینده زمینه برای وقوع فرسایش بادی بسیار مساعد می باشد.

ماسه های روان سطحی بزرگتر از 125 کیلومتر مربع را دارا هستند و 85 درصد آنها در ارگهایی بزرگتر از 32 هزار کیلومتر مربع متمرکز هستند مساحت بزرگترین ارگ در منطقه ربع الخالی عربستان برابر 560 هزار کیلومتر مربع است. در ایران در شرق لوت مرکزی هرم های ماسه ای ، منطقه ای به عرض 50 کیلومتر و طول 100 کیلومتر را تشکیل می دهند. ارتفاع این هرم های ماسه ای به 600 متر از سطح دریا و حدود 200 متر از سطح منطقه می رسند،ناهمواریهای ماسه ای به شکل برخان ،هرم ماسه ای ،سیف و تپه های طولی دیده می شوند.

ارتفاع تپه های ماسه ای در دشت سیستان نیز به چندین متر مربع می رسد. منشاء آنها به رسوبات پلئیستوسن و رسوبات جدید (نهشته های دریاچه ای بستر هامونهای خشک شده فعلی و نهشته های دلتائی رودخانه های سیستان ،پریان و نیاتک) با ضخامتی بیش از 2500 متر،کف چاله سیستان را پوشانده اند، میرسد .در سالهای اخیر به علت خشکسالی ناشی از قطع آب رودخانه هیرمند به سیستان و وزش بادهای موسمی 120 روزه برداشت رسوبات از بستر دریاچه های خشک آغاز شده که نتیجه آن بروز طوفانهای شن ماسه در زمین و آسمان منطقه و سپس ترسیب آن ها در نهرها ،اراضی کشاورزی،منازل مسکونی و ...شده است