آویشن
آویشن
نام علمي Thymus vulgaris
تيره: Lamiaceae ( Labiatae)
نام انگليسي:: Thyme, Garden thyme
آویشن با نام علمی Thymus یکی از گیاهان دو لپه است. اسم این گیاه از لغت یونانی Thymos گرفته شده که به معنای جرات و قدرت است و میتواند نمادی برای اثر دارویی و شفابخشی این گیاه باشد. این گیاه از خانواده نعنائیان ( Lamiaceae ) و منشاء پیدایش آن مناطق دریای مدیترانه است. این گیاه از گیاهان چند ساله بوده و تا ارتفاع 40 سانتیمتر رشد میکند و بر روی شاخههای کوچک و چوبیاش ، برگهای نوک تیز به رنگ سبز تیره میرویند. از برگهای بسیار خوش عطر آن اغلب به عنوان ادویه یا دارو استفاده میشود. از گلهای سفید متمایل به صورتی رنگ آن در تابستان بوی شامه نوازی به مشام میرسد. گونههای بیشمار و متفاوتی از انواع این گیاه وجود دارد. عصاره این گیاه عطر تندی دارد و نوع تازه آن از عطر بیشتری برخوردار است.
خواص دارویی:
در طب سنتی از این گیاه به عنوان ضد اسپاسم، درمان سیاه سرفه، برونشیت، عفونت ریه، سرماخوردگی، آنفلوآنزا و برای درمان نفخ و گرفتگیهای عضلانی استفاده میشود. استفاده امروزی و ثابت شده گیاه آویشن برای درمان آسم، سرفههای خشک مکرر، آمفیزم و برونشیت است. چای دم کرده آن را نیز برای درمان عفونت گوش میانی، نفخ و تهوع استفاده میکنند، عصاره آویشن حاوی مادهای به نام «تیمول»است که برای بیماری آسم مفید است. حمام آویشن برای مبتلایان به دردهای عضلانی، مفصلی و روماتیسمی مفید است. ضماد آویشن برای نیش و گزیدگی حشرات موثر است . در التهاب حنجره و لوزهها و برای درمان آفت به صورت غرغره کردن میتواند استفاده شود.