معرفي تپههاي باستاني فيروزكوه
فيروزكوه شهري قديمي است كه برخي آن را با حوادث مرتبط با دماوند هم چون افسانه فريدون و ضحاك مرتبط ميدانند. يكي از نوشتههاي معتبر درباره تاريخ اين شهر به نوشته محمدبن جرير طبري (310226 ه.ق) در كتاب »تاريخ الرسل و الملوك« باز ميگردد. در اين نوشته طبري مينويسد: »فيروز پسر يزدگرد، پسر بهرام بود و پادشاهي وي پس از آن بود كه برادر و سه تن از خاندان خويش را كشت. گويند در ملك وي هفت سال پياپي قحطي شد و در آن دوران سخت، رعيت را چنان راه برد كه هيچ كس از گرسنگي نمرد مگر يكي و او به خداوند ناليد كه رحمت خويش از او و رعيت او دريغ ندارد و باران ببارد و خداي اجابت كرد ولايت مانند پيش پرآب شد و درختان جان گرفت. فيروز بگفت تا به ري شهري بسازند و آن را فيروز نام كرد و مابين گرگان و دربند نيز شهري بساختند و آن را فيروز نام كردند و...«
به احتمال قريب به يقين شهري كه طبري احداث آن رابه فيروز ساساني در ري نسبت ميدهد، شهري جز فيروزكوه نبوده است. به دليل همين قدمت فيروزكوه از شهرهايي است كه تپههاي باستاني زيادي دارد كه به معرفي آنها در اين شماره ميپردازيم.
تپه باستاني پيركمر
در سمت راست جاده و راهآهن فيروزكوه به مازندران صخرهسنگي به ارتفاع حدود 20 متر و طول يكصد متر وجود دارد كه نقطه تاريخي مهمي است. بر بالاي اين صخرهها بقاياي معماري سنگي شامل چندپله و فضاي اتاق مانند،چند اتاق و برج نگهباني وجود دارد كه با مصالح سنگ و ملاط ساروج ساخته شدهاند كه متاسفانه بر اؤر حفاريهاي غيرمجاز و همسطحسازي به وسيله ماشينآلات سنگين بخش اعظمي از آنها از بين رفته است. در اين تپه طبقات استقراري مختلفي از هزاره دوم و اول قبل از ميلاد تا اواخر دوره صفويه به چشم ميخورد، سفالهاي پراكندهدر سطح تپه شامل سفالهاي دستساز قرمز، نخودي،نقشكنده، نقشافزوده، نقش زير لعاب و تكههاي خمره آذوقه بوده كه تنوع و فراواني آن را در نقطه ديگري از فيروزكوه نميتوان يافت.
شايع است كه اهالي فيروزكوه در قديم يعني در حدود قبل از قرنهاي چهارم و پنجم قمري در اين نقطه ساكن بودهاند. تپه باستاني پيركمر با شماره 4405 در تاريخ پنجم آذر 1380 به ثبت فهرست آثار ملي كشور درآمد.